sobota, 1 października 2022 16:26
Reklama
Reklama

Podróż w miejsce mocy, Czy Ziemia może nas uzdrowić?

Co sprawia, że w pewnych miejscach regenerujemy siły, czujemy przypływ motywacji i energii lub po prostu najefektywniej odpoczywamy? Wszyscy mamy takie miejsca na ziemi, w których zwyczajnie dobrze się czujemy, lecz nie do końca potrafimy wytłumaczyć dlaczego. Coraz częściej głośno mówi się o dobroczynnym wpływie „miejsc mocy”, zlokalizowanych w różnych częściach świata. W każdym roku odwiedzają je tłumy ludzi, pragnących doświadczyć ich uzdrawiającego oddziaływania. Według Karoliny Barwicz, twórczyni projektu AngelsFeetProject, miejsca mocy i ich kojący wpływ jest szczególnie potrzebny w obecnych czasach. 
  • Źródło: Paulina Piziorska
Podróż w miejsce mocy, Czy Ziemia może nas uzdrowić?
Autor: Ewa Barwicz

Już od starożytności ludzie widzieli, że niektóre miejsca posiadają szczególne właściwości, mające moc uzdrawiania ciała i duszy człowieka. Wspominają o nich liczne mitologie, religie i kultury. Większość miejsc mocy to naturalnie występujące elementy krajobrazu, takie jak jaskinie, góry, czy wodospady. Inne miejsca były identyfikowane przez różne struktury ceremonialne stworzone przez człowieka, takie jak piramidy, świątynie, meczety i sanktuaria. Obecnie o miejscach mocy coraz rzadziej mówi się w kontekście konkretnej religii, za to co raz częściej obecne są one w naszym codziennym życiu. Na czym polega ich wyjątkowość, która sprawia, że wyrusza w ich kierunku nowy rodzaj świeckich pielgrzymek?

Fenomen miejsc mocy

Miejsca mocy charakteryzuje tajemnicza aura, którą trudno opisać słowami. Pewne przestrzenie na naszej planecie mają zdolność oświecania umysłu, podnoszenia kreatywności, rozwijania zdolności psychicznych, uzdrawiania ciała i duszy oraz budzenia wiedzy o naszym prawdziwym przeznaczeniu w życiu. Dzieje się tak najprawdopodobniej za sprawą wyjątkowego pola energii, jakie wytwarza w tych miejscach bio promieniowanie ziemi, znacznie przekraczające minimalny poziom niezbędny człowiekowi do życia. Osoba mająca szczęście znajdować się w jego zasięgu, może przeżyć prawdziwy napływ sił witalnych – mówi Karolina Barwicz, pisarka, autorka książki Stopy Aniołów i twórczyni projektu AngelsFeetProject.

Miejsca takie jak egipskie Piramidy w Gizie, Machu Picchu w Peru, czy jezioro Titicaca położone na granicy Peru i Boliwii uznawane są za ziemskie czakramy – lokalizacje emitujące pozytywną energię, które są doskonałymi miejscami do medytacji, modlitwy, uzdrowienia umysłu i ciała. W Polsce oczywiście również posiadamy własne czakramy. Za takowe uznaje się między innymi Błędne Skały na Dolnym Śląsku, Wawel w Krakowie czy Górę Bogów Ślęża położoną niedaleko Wrocławia, niegdyś nazywaną Śląskim Olimpem. 

Ja osobiście najlepiej czuję się w grocie Archanioła Michała na półwyspie Gargano w południowych Włoszech. To miejsce szczególne, prawdopodobnie o najwyżym bio promieniowaniu w Europie. Korzystam z każdej możliwości, by do niego wrócić i zasilić się jego uzdrawiającą energią – mówi Karolina Barwicz.

Jak wykorzystać potencjał miejsca mocy?

Nawet nie będąc świadomym, że wchodzimy w jego pole energetyczne, miejsce mocy w pewien sposób na nas oddziałuje. Jednak zdając sobie sprawę z tego, gdzie się znajdujemy, nasze przeżycie czy uzdrowienie będzie głębsze i wyraźniej widoczne. Od nas zależy, czy skorzystamy z jego potencjału i otworzymy swój umysł i ciało na jego moc. Żeby to zrobić, musimy zdać sobie sprawę z natury miejsca, w którym się znajdujemy i połączyć się z nim mentalnie. Medytacja lub modlitwa (pojmowana jako stan umysłu, niekoniecznie jako wyraz religijności) pozwolą nam na połączenie się z emitującym polem. Ważne w tym procesie jest wyciszenie, wewnętrzne skupienie się na „tu i teraz” i otwarcie na odziaływanie energii wypełniającej nas w tej przestrzeni. 

Kiedy odwiedzać miejsca mocy?

Żyjemy w bardzo trudnych czasach. Wokół nas nadal toczą się wojny, zmagamy się ze zmianami klimatycznymi i umieraniem naszej planety. Na dodatek każdy z nas ma swoje własne problemy związane z relacjami, rodziną czy stanem psychofizycznym. Czujemy się przeciążeni, wypaleni, nie jesteśmy w stanie nosić tego wszystkiego na swoich barkach. Wtedy właśnie warto wybrać się do miejsca mocy. Taka dosłowna i metaforyczna podróż przyczyni się do odzyskania poczucia sensu, wewnętrznego spokoju i naładowania baterii, a to pozwoli nam łatwiej mierzyć się z codziennymi trudnościami, które stawiają przed nami zarówno życie jak i inni ludzie. 

Na szczęście widać, że społeczeństwo staje się coraz bardziej świadome uzdrawiajacych zasobów jakie ma do zaoferowania Matka Ziemia, a ludzie przebudzają się z letargu, w którym trwali przez tyle czasu. Cieszę się również, że kobiety coraz częściej odnajdują swoje archetypowe połączenie z Naturą i ogromny potencjał, który drzemie w ich własnych ciałach. Kobiece ciało tak jak i ciało Ziemi: lasy, góry, źródła i groty stanowi najstarszą świątynię znaną ludzkości i my dzisiaj we współczesnym społeczeństwie potrzebujemy na powrót zacząć je tak traktować. Globalne przebudzenie na miejsca mocy niezwykle nam w tym procesie pomoże – mówi Karolina Barwicz. 

Niewątpliwie miejsca mocy i ich działanie są wciąż przedmiotem dyskusji, szczególnie gdy w grę wchodzą przekonania religijne oraz tzw. „szkiełko i oko”. Jednak opierając się na doniesieniach historycznych i doświadczeniach tysięcy ludzi, wiemy bez wątpienia, że istnieją na tym świecie miejsca o szczególnym wpływie na naszą zarówno psychofizyczną jak i duchową stronę. Możemy wierzyć w ich moc uzdrawiania lub nie… ale może warto przekonać się na własnej skórze, czy w legendach o ich cudowności nie tkwi ziarnko prawdy?

Karolina Ewa Barwicz doktor filologii włoskiej, pisarka, twórczyni międzynarodowego projektu AngelsFeet Project (www.angelsfeetproject.com), pasjonatka życia i samoświadomości osadzonej w kobiecej energii oraz certyfikowana facylitatorka metody SoulCollage®. Polka na stałe mieszkająca we Włoszech. Autorka książki „Stopy aniołów. Opowieść o świcie kobiecej mocy”, która już niedługo będzie miała w Polsce swoją premierę.


Oceń

Napisz komentarz
Komentarze
Reklama
Hommage à Profesor Kazimierz Ostrowski. Pamięć obrazów Data rozpoczęcia wydarzenia: 18.08.2022 – Data zakończenia wydarzenia: 02.10.2022 wernisaż: 15 września 2022, godz.18:00 wystawa czynna: 16 września - 2 października 2022, w godz. 12.00-18.00 miejsce: Zbrojownia Sztuki, Targ Węglowy 6, Gdańsk Artyści: Badowska Wilga, Bau Jarosław, Bereźnicki Kiejstut, Bielawski Andrzej, Bryzgalski Kuba, Buczkowski Jan, Cybulski Daniel, Czerniawski Józef, Cześnik Henryk, Dobrowolska Alina, Dolega Zuzanna, Florczak Robert, Garczyński Przemysław, Garnowski Michał, Gliszczyński Krzysztof, Gorczyński Maciej, Ignatowicz Filip, Jadczuk Aleksandra, Józefowicz Katarzyna, Józefowicz Piotr, Kalkowski Kazimierz, Karmasz Andrzej, Kornacki Jacek, Krechowicz Dominika, Krechowicz Jerzy, Kucharski Tomasz, Lasecki Hugon, Lejman Dominik, Lipnicki Sławomir, Łajming Włodzimierz, Łopaciński Przemysław, Miszkin Teresa, Model Marek, Modzelewski Jarosław, Nathan Piotr, Nowicka Hanna, Osicki Janusz, Ostrogórski Jerzy, Pela Magdalena, Pęk Mateusz, Plota Janusz, Pieleszek Jakub, Polkowski Krzysztof, Przyżycka Agata, Reinert-Faleńczyk Anna, Sobczyk Marek, Starzec Teresa, Sylwestrowicz Arkadiusz, Świeszewski Maciej, Targońska Maria, Treppa Zbigniew, Waligórska Anna, Widyński Aleksander, Wróblewski Krzysztof, Wrzesiński Marek, Zaremba Wiesław, Zawicki Marcin, Zdybel Jacek Impulsem do stworzenia wystawy, było przekazanie Uczelni przez córkę Profesora Kazimierza Ostrowskiego, Panią Honoratę Pilszyk, podobrazi, jakie pozostawił po sobie Mistrz. Były to płótna zagruntowane przez Artystę osobiście, gotowe do dalszej pracy, niektóre z ledwo zaczętym szkicem lub próbą pozostawionego koloru. Gdy zobaczyłem je w pracowni w Gdyni (a było to w 2015 roku), pomyślałem, że te podkłady mogłyby stać się inspiracją do stworzenia nowych prac, rodzaju symbolicznej kontynuacji, dokończenia dzieła przez innych malarzy. Przygotowanie wystawy prac namalowanych przez innych twórców, na płótnach należących do Kazimierza Ostrowskiego, było ideą intrygującą, wartą zaangażowania. Podobrazia dość szybko powędrowały nie tylko do jego absolwentów i przyjaciół, ale także artystów z innych ośrodków, przyjaciół związanych z Galerią Koło (w której prace Profesora prezentowane były na wystawie inaugurującej działalność galerii w 1995 roku). Gest ten został przyjęty z zainteresowaniem jako duże wyzwanie artystyczne. Ponieważ ilość podarowanych „Kachowych” płócien była ograniczona, wracając ponownie do pomysłu realizacji wystawy, postanowiłem ją rozszerzyć. Zaproponowałem udział w wystawie wszystkim pracownikom Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Ważny jest udział w projekcie najmłodszych pracowników Wydziału Malarstwa, którzy nie mieli okazji poznania profesora Kazimierza Ostrowskiego, znają osobę Profesora tylko z opowieści. Celem wystawy jest wyrażenie uznania dla twórczej postawy Kazimierza Ostrowskiego i jego artystycznych zmagań. Jest to także wyzwanie wobec historii i dziedzictwa kultury. Warto przekazywać naszą wspólną historię nowym pokoleniom, które stają się jej symbolicznymi spadkobiercami. Poprzez udział artystów różnych generacji, będziemy mogli przyjrzeć się artystycznym ideom, które mimo pokoleniowych różnic, posiadają wspólny rodowód. Istotny jest także modernistyczny rys w twórczości Profesora i jej relacja z malarstwem współczesnym. W obecnym roku 2022 mija 105 rocznica urodzin Profesora i pewnie gdyby żył, celebrowalibyśmy ją hucznie. Mamy niecodzienną okazję by tak się stało, by na chwilę wrócić do wspólnie spędzonych chwil. W 2002 roku byłem pomysłodawcą utworzenia Nagrody im. Kazimierza Ostrowskiego, którą Zarząd Okręgu ZPAP w Gdańsku przyznaje dorocznie za wybitne osiągnięcia w dziedzinie malarstwa. W 2010 roku, pełniąc funkcję Dziekana Wydziału Malarstwa, zainicjowałem wydawnictwo o charakterze dokumentacyjnym, w którym sporo artystów mogło się podzielić swoimi wspomnieniami związanymi z osobą Profesora. Wielu z nich nie ma już wśród z nas. Pozostają nieocenione słowa, które z czasem nabierają szczególnej wymowy. Rozpoczęty dialog wymaga kontynuacji, by mógł rozwijać się w czasie, nabrać impetu. Ważną częścią projektu jest wydawnictwo, które zostanie zrealizowane po wystawie. Biorący udział w tym przedsięwzięciu artyści, będą mogli zaprezentować nie tylko swoje dzieła, ale także wspomnienia związane z Profesorem oraz refleksje odnoszące się do czasów studiów na Wydziale Malarstwa. To niecodzienne spotkanie jest dla nas wszystkich okazją, by oddać hołd Profesorowi oraz docenić Jego wiarę w sztukę i przepełnione pasją oddanie profesji malarza. Krzysztof Gliszczyński Kurator: prof. dr hab. Krzysztof Gliszczyński Współpraca kuratorska: dr Daniel Cybulski Wydział Malarstwa ASP w Gdańsku Patroni medialni: trójmiasto.pl, Magazyn „Linia”, Magazyn Trójmiejski „Prestiż”, "Notes na 6 tygodni", Radio Gdańs Wydarzenie FB:  https://www.facebook.com/events/422290226552438  Hommage à Profesor Kazimierz Ostrowski. Pamięć obrazów
Zatem Najświętsza Maria Panna Musi Oglądać Swoją Sprofanowaną Siedzibę Data rozpoczęcia wydarzenia: 23.08.2022 – Data zakończenia wydarzenia: 30.12.2022 Wydarzenia / Wystawa „Zatem Najświętsza Maria Panna musi oglądać swoją sprofanowaną siedzibę” – Malbork między polityką a sacrum (1772-1856) Wystawa „Zatem Najświętsza Maria Panna musi oglądać swoją sprofanowaną siedzibę” – Malbork między polityką a sacrum (1772-1856)   BURZLIWA HISTORIA ZAMKU W MALBORKU TEMATEM NOWEJ WYSTAWY „ZATEM NAJŚWIĘTSZA MARIA PANNA MUSI OGLĄDAĆ SWOJĄ SPROFANOWANĄ SIEDZIBĘ” MALBORK MIĘDZY POLITYKĄ A SACRUM (1772-1856)  Muzeum Zamkowe w Malborku z oddziałami w Kwidzynie i Sztumie zaprasza na wystawę „Zatem Najświętsza Maria Panna musi oglądać swoją sprofanowaną siedzibę” – Malbork między polityką a sacrum (1772-1856), która dostępna będzie dla zwiedzających od 24 września 2022. -Zamek w Malborku jest jednym z najważniejszych zabytków na świecie. W 1997 roku został wpisany na listę UNESCO, co jest potwierdzeniem jego znaczenia dla całej ludzkości. Już od momentu powstania wzbudzał zainteresowanie i podziw, a od ponad 200 lat prowadzone są tu systematyczne badania i prace konserwatorskie. Niniejsza wystawa opowiada o początkach tego, trwającego do dziś procesu, w którym używane były argumenty naukowe, konserwatorskie, ale także ideologiczne. Malbork nie jest bowiem obiektem neutralnym ideologicznie. Jest wpisany w skomplikowaną historię ziem dzisiejszej północnej Polski, łączy dzieje pogańskich plemion pruskich, Rzeczypospolitej Obojga Narodów, Królestwa Prus i zjednoczonych Niemiec, a nieodłącznym elementem jego historii (nie tylko średniowiecznej) jest zakon krzyżacki i jego legenda o pozytywnym i negatywnym zabarwieniu. Wszystkie te czynniki miały wpływ na proces funkcjonowania zamku i jego odbudowy w XIX i XX wieku. Prezentowana wystawa jest opowieścią o zamku ze szczególnym uwzględnieniem początków jego odbudowy w pierwszej połowie XIX wieku.- Komentuje dr hab. Janusz Trupinda, Dyrektor Muzeum Zamkowego w Malborku Wystawa stanowić będzie swoistą opowieść o tym, jak kształtował się współczesny obraz malborskiej twierdzy, który swoje korzenie ma w burzliwej historii zamku z przełomu XVII i XIX wieku. Kuratorem wystawy jest Justyna Lijka z Działu Sztuki i Rzemiosła Artystycznego Muzeum Zamkowego w Malborku, która przygotowała ekspozycję we współpracy kuratorskiej z dr hab. Januszem Trupindą, dr hab. Christoferem Herrmannem, Bartłomiejem Butrynem, Arturem Dobrym i Bartoszem Skopem. Wystawa odkryje przed nami kulisy utraty pierwotnej tożsamości zamku w wyniku podjętych w ostatniej ćwierci XVIII i początkach XIX wieku przez administrację pruską utylitarnych prac budowlano-adaptacyjnych, które wpisywały się w ogólną strategię zagospodarowywania nowych prowincji. Odarły one pokrzyżacką warownię z czytelnych przez stulecia symbolicznych znaczeń oraz architektonicznych atrybutów majestatu i władzy terytorialnej wielkich mistrzów. Odmieniły całkowicie jej obraz w topografii miasta i Żuław Wiślanych, czyniąc z zamku jednostkę militarną podporządkowaną władzy centralnej w Berlinie. -Burzliwa historia zamku i jego dziejowe znaczenie nie zostały wykreślone ze zbiorowej pamięci. Były wciąż żywe w historiografii, literaturze podróżniczej. Przypominane głosem starożytników, dostrzegających w dziełach z przeszłości ważki element tożsamości, kształtujący więzi społeczne i poczucie pruskiego patriotyzmu, doprowadziły w pierwszych dekadach XIX stulecia do daleko idących zmian w podejściu władz pruskich do malborskiego zamku, czego kulminacją była jego pierwsza restauracja zainaugurowana w sierpniu 1817 roku.- Komentuje Justyna Lijka, kurator wystawy. Eksponaty dostępne na wystawie przeprowadzą zwiedzających przez historię przemian budowlanych zamku malborskiego, prezentując jej na poły zrujnowany wygląd z końca XVIII wieku wraz z fazami kształtowania się Pruskiego Panteonu - politycznej kreacji z czasów romantycznych. Odkryją nową perspektywę patrzenia na pokrzyżacką warownię, jaką proponował Friedrich Gilly i początki pruskiej „białej legendy” o Zakonie Niemieckim. Ważnym elementem wystawy jest cykl „Schloss Marienburg in Preussen”, czyli pierwszy album graficznych widoków zamku malborskiego z końca XVIII wieku, który w znacznym stopniu wpłynął na postrzeganie roli ceglanej warowni w kręgach oświeconych elit pruskich. Na ekspozycji zostaną zaprezentowane wątki ideologiczne, ukazujące zamek krzyżacki w Malborku jako element patriotycznej pochwały zakonu w społeczeństwie pruskim, kiedy stał się romantycznym symbolem, swoistym znakiem pamięci, łączącym wszystkich mieszkańców prowincji pruskiej pod patronatem Hohenzollernów. Ekspozycja ukaże także, jak polityka historyczna Theodora von Schöna wpłynęła na romantyczną restaurację zamku malborskiego (1817–1856) i jak wyglądała praca niemieckiego architekta Karla Friedricha Schinkla w procesie odbudowy twierdzy. Zwiedzający będą mogli poznać eksponaty ukazujące symbole jedności monarchii pruskiej i jej poddanych powstałe w tamtym okresie, jak również wybitne przykłady malarstwa historycznego i oszklenia witrażowego. Teksty będące elementem wystawy i opisy eksponatów zostały sporządzone w formacie ETR, łatwym do czytania i zrozumienia, które pomogą osobom z dysfunkcjami intelektualnymi zapoznać się z tematyką wystawy. -Wystawa jest efektem wielu kwerend naukowych przeprowadzonych w ostatnich latach i ukazuje ich efekty. Prezentuje po raz pierwszy w tak szerokim zakresie, jak dotąd wciąż mało znany, okres w historii zamku malborskiego i związaną z nią historyczną wykładnię traktującą o podłożach ideowych romantycznej restauracji, która odbywała się przy znacznym wsparciu mieszkańców prowincji różnych stanów i rodziny królewskiej. Zobaczymy na niej nieistniejący, zatarty już w kolejnych fazach przebudowy, portret zabytku z pierwszej połowy XIX wieku. Zgromadzone na wystawie artefakty ze zbiorów niemieckich w wielu przypadkach po raz pierwszy zawitają do Polski, co stanowi owoc dobrej współpracy i rangi ekspozycji.- dodaje Justyna Lijka Na wystawie zrealizowanej ze wsparciem Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego  pojawią się eksponaty z kolekcji Muzeum Zamkowego w Malborku z oddziałami w Kwidzynie i Sztumie, jak również użyczone przez Muzeum Książąt Lubomirskich w Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich we Wrocławiu, Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku, Muzeum Narodowe w Gdańsku, Muzeum Narodowe w Krakowie, Zamek Królewski w Warszawie, Bibliotekę Elbląską, Bibliotekę Gdańską PAN, Archiwum Państwowe w Gdańsku, Archiwum Państwowe w Malborku oraz instytucje niemieckie: Akademie der Künste w Berlinie, Staatliche Museen zu Berlin Preussischer Kulturbesitz: Kupferstichkabinett, Kunstbibliothek, Münzkabinett, Stiftung Preussische Schlösser und Gärten Berlin–Brandenburg w Poczdamie: Aquarellsammlung, Gemäldesammlung , Archiv Königliche Porzellan Manufaktur Berlin, Archiv / Schatzkammer des Deutschen Ordens w Wiedniu, Generallandesarchiv Karlsruhe oraz kolekcji prywatnych. Zatem Najświętsza Maria Panna Musi Oglądać Swoją Sprofanowaną Siedzibę
zachmurzenie duże

Temperatura: 16°CMiasto: Malbork

Ciśnienie: 1007 hPa
Wiatr: 19 km/h

Reklama
Reklama
Reklama
a