Obelisk pamięci skazany na „energetyczne” sąsiedztwo

Pomnik poświęcony pamięci żołnierzy Armii Krajowej czeka przeprowadzka. Obchody narodowych uroczystości przegrały bój o plac Narutowicza z fast foodem, do którego należy doprowadzić drogę. W tym przypadku obyło się bez kontrowersji, ale gdy rozpoczęły się prace nieopodal więziennego muru, okazało się, że znów będziemy okazywali szacunek poległym żołnierzom Armii Krajowej na tle stacji transformatorowej. Tak było w przypadku starej lokalizacji pomnika na pl. Narutowicza, gdzie w sąsiedztwie znajdowały się urządzenia koncernu energetycznego. Teraz trafostacja ma wręcz stanowić tło dla obelisku, który zostanie przeniesiony na skwerek między ul. Poczty Gdańskiej a ul. Piłsudskiego. To prawdopodobnie przypadek, bo nie przypuszczamy, by ktoś wybierał lokalizację badając np. pole elektromagnetyczne, jeśli takowe w ogóle występuje w terenie okalającym obiekty obsługiwane przez energetyków. Albo, co byłoby jeszcze gorsze, urzędnik ustalał przyszłe położenie pomnika zza biurka, bez żadnego rozeznania… Na wszelki wypadek zapytaliśmy w magistracie, czy obelisk musiał znaleźć się w bezpośrednim sąsiedztwie trafostacji.
- Nasza decyzja o wyborze miejsca, w które przeniesiony zostanie pomnik była wcześniej konsultowana z najbardziej zainteresowanymi tym tematem miejscowymi środowiskami kombatanckimi. Taka decyzja nigdy nie jest łatwa, ale miejsce to zostało zaakceptowane i wybrane spośród kilku proponowanych lokalizacji pomnika – zapewnia Andrzej Rychłowski, burmistrz Malborka.
Zgoda zgodą, ale i piękno ma znaczenie. Tym bardziej, że włodarz zapewnia, że przeniesienie pamiątkowego głazu będzie okazją do uporządkowania całego terenu zielonego między ul. Piłsudskiego i Poczty Gdańskiej.
- Skwerek zostanie uporządkowany i zyska na estetyce. Będzie to kolejne miejsce w centrum miasta, którego wygląd poprawi się po zrealizowanych zmianach – mówi Andrzej Rychłowski.
Cóż, o gustach się nie dyskutuje… Wyczucie estetyki każdy ma wykształcone indywidualnie. Jednych więc trafostacja będzie razić, inni uznają ją za nieistotny element krajobrazu.