Uczą się samodzielności

Grupa Usamodzielnienia istnieje od września 2004 roku, ale dopiero teraz ma pełne warunki do tego, by poznać, jak wygląda życie, kiedy trzeba samemu o siebie zadbać.

- Tych dziesięć osób miało już tutaj podobną samodzielność, ale wiadomo, że jak jest się w większej grupie, to ze wszystkiego się korzysta. Tam sami gotują sobie posiłki, gospodarują pieniędzmi, ustalają wspólnie zakupy, robią sobie pranie. Są poza naszymi murami, są w innym środowisku, ale nadal podlegają pod ośrodek - mówi dyrektor Mariola Englert.

W grupie są  i 15- i  20-latkowie. Przez całą dobę są z nimi wychowawcy. Cały dzień jest dokładnie rozplanowany tak, by był czas na obowiązki i realizację hobby.- Pobudka jest o 6, 6.30, muszą zrobić zakupy według ustalonych dyżurów, jedzą śniadanie, przygotowują obiad, a później, od 16 do 18, odrabiają lekcje. O 18 jest kolacja, muszą posprzątać, a później, do 21, mają czas wolny. Mają różnorodne zajęcia. Raz w tygodniu w Centrum Profilaktyki Uzależnień mają zajęcia profilaktyczne. Poza tym sami wykonują prace konserwatorskie – np. chłopcy uczą się jak naprawić cieknący kran - opowiada Wojciech Karpiński, wychowawca, który pracuje od początku z Grupą Usamodzielnienia.

Zalety mieszkania poza ośrodkiem widzą uczestnicy grupy i wychowawcy.
- Różnica między funkcjonowaniem tej grupy w domu wsparcia i tutaj jest ogromna. Tam był kontakt tylko ze środowiskiem domu dziecka, a to jest normalne mieszkanie, gdzie są sąsiedzi, gdzie muszą normalnie funkcjonować. Mają tu większe możliwości, na pewno dużo większe niż w rodzinnych domach. Na pierwsze półrocze wszyscy mieli pozytywne oceny, więc myślę, że to też o czymś świadczy- porównuje Wojciech Karpiński.
-Wcześniej gotowaliśmy sobie tylko w weekendy, a tu musimy cały czas, ale nie jest to uciążliwe, uczymy się odpowiedzialności i tego, żeby sobie poradzić, jak będziemy mieli swoje mieszkania- mówią zgodnie uczestnicy grupy.