Dawny Malbork i okolice zaklęte w fotografii

- Niełatwo było wybrać temat wystawy, ale zdecydowaliśmy się na Nogat do 1945 r., domy podcieniowe z okolic Malborka, historię Ferdinanda Schulza, lotnika i konstruktora, Stare Miasto oraz działalność stowarzyszeń, szkół i kościołów – mówiła podczas wernisażu wystawy Izabela Skibicka.

Na ekspozycji można również obejrzeć fotografie prezentujące życie Edwina Eggerta, zmarłego niedawno mieszkańca przedwojennego Malborka, który bardzo zaangażował się w restaurację Szpitala Jerozolimskiego.

- Wszyscy wiemy, co dzieje się zabytkami ze względu na brak funduszy na ich ratowanie. Nie wiadomo, co stałoby się ze Szpitalem Jerozolimskim, gdyby nie niemieccy „trzej muszkieterowie”, czyli śp. Edwin Eggert, dr Klaus Hemprich i dr Hans Kaltenecker – wyliczyła Izabela Skibicka najbardziej aktywnych przedstawicieli Stowarzyszenia Szpitala Jerozolimskiego. - Niemal każdy zabytek ma swojego ducha, opiekuna. I w tym budynku krąży taki duch, który chce uczestniczyć w tym bardzo ważnym wydarzeniu.

Warto dodać, że kulminacyjnym momentem otwarcia wystawy było wręczenie tytułu Honorowego Obywatela Miasta Malborka obecnemu podczas wernisażu dr. Klausowi Hemprichowi. Chwilą ciszy zebrani uczcili natomiast pamięć Edwina Eggerta, a Arkadiusz Mroczkowski, przewodniczący Rady Miasta Malborka, złożył kwiaty pod zdjęciem zmarłego. To drugi Honorowy Obywatel Miasta Malborka. Trzecim jest wspomniany już dr Hans Kaltenecker, który tego samego dnia tytuł Honorowego Obywatela Miasta Malborka odebrał w Paryżu z rąk Marka Charzewskiego, burmistrza Malborka. Stało się to przy okazji wizyty delegacji z Malborka we francuskim partnerskim mieście Margny-Lès-Compiègne.
- Drogi przyjacielu, jesteś przykładem tego, że jak się chce, można pokonać wszystkie trudności – podkreślał Jan Tadeusz Wilk, wiceburmistrz Malborka, składając gratulacje dr. Klausowi Hemprichowi.

Niemiecki gość nie krył wzruszenia.

- Dziękuję za ten wielki zaszczyt jakiego doświadczyliśmy – stwierdził dr. Hemprich w imieniu wszystkich honorowych mieszkańców.

- Przez osiem lat współpracowaliśmy. My, urzędnicy, musimy to robić, musimy się tym zajmować, a panowie robili to w prywatnym czasie i oto mamy to dzieło – przypomniał uczestniczący w uroczystości Jerzy Skonieczny, wiceburmistrz Malborka dwóch poprzednich kadencji, a obecnie wicewójt Starego Pola.

Natomiast Waldemar Klawiński, prezes Malborskiego Centrum Kwadrat, organizacji, która zainicjowała proces nadania honorowego obywatelstwa trzem niemieckim przyjaciołom malborskiego zabytku, przypomniał, że również stowarzyszenia okazały swoją wdzięczność za uratowanie Szpitala Jerozolimskiego

- Pan Hemprich i jego przyjaciele ze Stowarzyszenia Szpitala Jerozolimskiego otrzymali Basztę Maślankową, nagrodę malborskich organizacji pozarządowych, za całokształt działań – mówił Waldemar Klawiński.

Dr Klaus Hemprich podkreślał doskonałą współpracę z miastem.

Bardzo się cieszę, że jest tutaj obecny Jan Tadeusz Wilk, który w 2003 r., gdy rozpoczęła się odbudowa Szpitala Jerozolimskiego, był burmistrzem miasta. Jest również Mieczysław Roeding, wówczas wiceburmistrz, który również bardzo mocno nas wspierał. Są to osoby, niemal z pierwszej godziny odbudowy tego zabytku – podkreślił dr. Hemprich.

Przekazał również pamiątkowe zdjęcia na ręce władz miasta. Jan Tadeusz Wilk otrzymał fotografię, na której utrwalony został moment wmurowania kamienia węgielnego pod budynek, w którym obecnie mieści się Urząd Miasta. Natomiast Arkadiusz Mroczkowski – zdjęcie sali narad tuż po zakończeniu budowy tzw. nowego ratusza. To jedno z niewielu zdjęć, na których widać przepiękny żyrandol, który oświetlał pomieszczenie.

Niemiecki gość przy tej okazji opowiedział także historię nowego i starego ratusza. Wspomniał również, że stan budowli na Starym Mieście bardzo go porusza.

- Mamy świadomość, w jakim stanie jest ratusz – przyznała Ewelina Tałałaj, miejski konserwator zabytków w Malborku. - Mamy projekt, który zaakceptował wojewódzki konserwator zabytków. To pierwszy krok do pozyskania środków pozabudżetowych. Mam nadzieję, że uda nam się stworzyć taką perełkę, jak Szpital Jerozolimski.