Dlaczego firmy przenoszą systemy do chmury?
Utrzymywanie własnej infrastruktury wymaga zakupu serwerów, macierzy, urządzeń sieciowych i oprogramowania, a następnie ich regularnej modernizacji. Firma musi także zadbać o zasilanie awaryjne, wykonywanie kopii zapasowych, monitoring, bezpieczeństwo fizyczne oraz dostępność specjalistów odpowiedzialnych za administrację.
Chmura pozwala korzystać z zasobów obliczeniowych bez konieczności budowania całego zaplecza we własnej siedzibie. Moc obliczeniowa, przestrzeń dyskowa i pozostałe elementy środowiska mogą być dostosowywane do bieżącego zapotrzebowania. Nie oznacza to jednak, że każda organizacja powinna przenieść wszystkie systemy w tym samym czasie.
Pierwszym etapem migracji do chmury powinno być określenie powodów biznesowych. Dla jednej firmy najważniejsza będzie większa skalowalność, dla innej poprawa dostępności systemów, a dla kolejnej ograniczenie ryzyka związanego ze starzejącym się sprzętem. Jasno zdefiniowany cel pozwala później ocenić, czy projekt rzeczywiście przyniósł oczekiwane rezultaty.
Krok 1. Inwentaryzacja systemów i zależności
Przed rozpoczęciem migracji należy przygotować dokładną listę wykorzystywanych zasobów. Powinna ona obejmować nie tylko serwery i aplikacje, ale również:
- systemy operacyjne i bazy danych,
- wykorzystywane licencje,
- połączenia z usługami zewnętrznymi,
- integracje między aplikacjami,
- wymagania dotyczące wydajności,
- ilość przetwarzanych i przechowywanych danych,
- użytkowników oraz ich uprawnienia,
- wymagany czas dostępności poszczególnych usług.
Szczególnie istotne jest rozpoznanie zależności. Aplikacja, która na pierwszy rzut oka działa samodzielnie, może korzystać z lokalnej bazy danych, systemu uwierzytelniania albo mechanizmu wymiany informacji z innym programem. Pominięcie takiego połączenia może spowodować, że po migracji system wprawdzie się uruchomi, ale nie będzie prawidłowo realizował procesów biznesowych.
Microsoft w swoich zaleceniach dotyczących planowania migracji wskazuje między innymi na potrzebę identyfikowania właścicieli systemów, ich znaczenia dla organizacji i technicznych zależności. Informacje te ułatwiają ustalenie kolejności przenoszenia poszczególnych środowisk.
Krok 2. Wybór modelu i sposobu migracji
Nie każda migracja musi oznaczać przeniesienie danych do chmury publicznej. W zależności od wymagań organizacja może wybrać chmurę prywatną, publiczną albo środowisko hybrydowe, łączące zasoby lokalne i chmurowe.
Należy również ustalić, w jaki sposób zostanie przeniesiona każda aplikacja. Najprostszy wariant polega na odtworzeniu dotychczasowego środowiska w chmurze bez znaczących zmian w samej aplikacji. Inne systemy mogą wymagać aktualizacji, zmiany konfiguracji albo częściowej przebudowy, aby w pełni wykorzystać możliwości nowej infrastruktury.
Przy wyborze rozwiązania trzeba uwzględnić:
- wymagania prawne i branżowe,
- miejsce przechowywania danych,
- oczekiwaną wydajność,
- możliwość zwiększania zasobów,
- koszty utrzymania,
- dostępność wsparcia technicznego,
- możliwość integracji z obecną infrastrukturą,
- plan dalszego rozwoju systemów.
Profesjonalne usługi migracji do chmury powinny obejmować nie tylko samo przeniesienie zasobów, lecz także analizę środowiska, opracowanie architektury docelowej i przygotowanie harmonogramu prac.
Krok 3. Określenie wymagań bezpieczeństwa
Bezpieczeństwo powinno być projektowane jeszcze przed utworzeniem środowiska docelowego. Na tym etapie należy określić sposób zarządzania kontami użytkowników, uprawnieniami, szyfrowaniem, dostępem administracyjnym oraz monitoringiem zdarzeń.
Warto odpowiedzieć między innymi na następujące pytania:
- Kto będzie miał dostęp do poszczególnych zasobów?
- Czy dane będą szyfrowane podczas przesyłania i przechowywania?
- Jak będą tworzone i testowane kopie zapasowe?
- Jak szybko system powinien zostać przywrócony po awarii?
- Jaka utrata danych jest możliwa do zaakceptowania?
- Kto będzie reagował na nieprawidłowości i incydenty?
- W jakiej lokalizacji będą przetwarzane informacje?
Istotne jest również rozdzielenie odpowiedzialności pomiędzy dostawcę a klienta. Operator data center może odpowiadać za fizyczną infrastrukturę i dostępność platformy, podczas gdy część obowiązków związanych z konfiguracją aplikacji, kontami użytkowników czy aktualizacjami pozostanie po stronie organizacji. Dokładny zakres powinien zostać określony przed rozpoczęciem współpracy.
Krok 4. Przygotowanie planu migracji i wycofania zmian
Przenoszenie wszystkich systemów jednocześnie zwiększa ryzyko organizacyjne. Bezpieczniejszym rozwiązaniem jest podzielenie projektu na etapy lub fale migracyjne. Na początku można wybrać środowisko o ograniczonym znaczeniu biznesowym, a doświadczenia z tego etapu wykorzystać podczas przenoszenia kolejnych aplikacji.
Plan powinien określać:
- kolejność migracji systemów,
- osoby odpowiedzialne za poszczególne działania,
- termin wykonania kopii bezpieczeństwa,
- czas rozpoczęcia i zakończenia prac,
- sposób weryfikacji poprawności działania,
- warunki podjęcia decyzji o powrocie do poprzedniego środowiska,
- sposób komunikacji z użytkownikami.
Plan awaryjny nie oznacza, że zespół zakłada niepowodzenie projektu. Jest zabezpieczeniem na wypadek problemów, których nie dało się wykryć w środowisku testowym. Przed migracją produkcyjną wszystkie zaangażowane zespoły powinny znać kryteria weryfikacji oraz procedurę wycofania zmian.
Krok 5. Testy na ograniczonej części środowiska
Migracja pilotażowa pozwala sprawdzić założenia bez narażania całej organizacji na przestój. Test powinien objąć nie tylko uruchomienie aplikacji, ale także jej integracje, wydajność, dostęp użytkowników, wykonywanie kopii zapasowych i działanie monitoringu.
Samo pojawienie się ekranu logowania nie oznacza jeszcze, że system został poprawnie przeniesiony. Należy odtworzyć rzeczywiste scenariusze wykorzystywane przez pracowników, na przykład wystawienie dokumentu, wygenerowanie raportu, wymianę danych z inną aplikacją czy obsługę większej liczby jednoczesnych użytkowników.
Wyniki pilotażu mogą wskazać konieczność zmiany parametrów środowiska, kolejności działań lub przyjętej strategii. Poprawki należy wprowadzić przed migracją systemów krytycznych.
Krok 6. Przeniesienie danych i systemów produkcyjnych
Po zakończeniu testów można rozpocząć właściwą migrację. Termin powinien zostać dobrany tak, aby ewentualne ograniczenia w dostępności miały jak najmniejszy wpływ na działalność firmy.
W trakcie prac należy stale kontrolować postęp, integralność danych oraz działanie kluczowych funkcji. Zespół odpowiedzialny za projekt powinien mieć dostęp do aktualnej dokumentacji, danych kontaktowych osób decyzyjnych i ustalonego sposobu zgłaszania problemów.
Polcom realizuje migracje obejmujące dane, aplikacje, systemy oraz całe środowiska IT. Zgodnie z opisem usługi proces jest planowany indywidualnie, a podczas prac klienci mogą korzystać ze wsparcia inżynierów oraz czasowo udostępnianych elementów infrastruktury.
Krok 7. Weryfikacja i optymalizacja po migracji
Zakończenie kopiowania danych nie oznacza zakończenia całego projektu. Po przełączeniu środowiska trzeba sprawdzić:
- dostępność aplikacji,
- poprawność danych,
- działanie integracji,
- wydajność systemów,
- wykonywanie kopii zapasowych,
- alerty i monitoring,
- uprawnienia użytkowników,
- koszty wykorzystywanych zasobów.
W pierwszych dniach po migracji warto prowadzić wzmożony monitoring i szybko reagować na nietypowe zachowania. Dopiero po potwierdzeniu stabilności można rozpocząć wyłączanie starego środowiska.
Kolejnym krokiem jest optymalizacja. Parametry przyjęte na początku często opierają się na szacunkach. Dane zebrane po uruchomieniu systemu pozwalają lepiej dostosować moc obliczeniową, przestrzeń dyskową i sposób wykonywania kopii zapasowych do rzeczywistego wykorzystania.
Jak wybrać partnera do migracji?
Dostawca powinien potrafić wyjaśnić nie tylko, gdzie zostaną przeniesione dane, ale także jak będzie wyglądał cały proces, podział odpowiedzialności i reakcja na ewentualne problemy.
Przed podjęciem decyzji warto sprawdzić:
- doświadczenie w migracji środowisk biznesowych,
- zaplecze techniczne dostawcy,
- lokalizację przetwarzania danych,
- dostępność inżynierów i pomocy technicznej,
- stosowane normy oraz certyfikaty,
- możliwość przygotowania środowiska testowego,
- zasady wykonywania kopii bezpieczeństwa,
- warunki SLA,
- możliwość rozbudowy środowiska w przyszłości.
Polcom jest polskim dostawcą usług chmurowych i operatorem dwóch własnych ośrodków przetwarzania danych w Skawinie oraz Alwerni. Infrastruktura firmy wykorzystywana do świadczenia usług IT jest powiązana z rozwiązaniami dotyczącymi bezpieczeństwa, administracji i ciągłości działania. Na oficjalnej stronie centrum danych w Skawinie wskazano również certyfikaty ISO 27001, ISO 27017 i ISO 9001.
Takie zaplecze ma znaczenie zwłaszcza przy projektach, w których organizacja chce znać fizyczną lokalizację swoich danych oraz korzystać ze wsparcia jednego partnera na kolejnych etapach transformacji.
Bezpieczna migracja zaczyna się przed przeniesieniem danych
Najczęstsze problemy migracyjne nie wynikają z samej technologii, lecz z braku informacji o systemach, niepełnej dokumentacji, pominiętych zależności i niedostatecznie przygotowanych testów. Dlatego bezpieczne przeniesienie systemów do chmury powinno rozpocząć się od audytu i planu, a nie od kopiowania danych.
Dobrze przeprowadzony projekt jest podzielony na etapy, posiada jasno określone kryteria sukcesu oraz plan wycofania zmian. Pozwala to ograniczyć ryzyko, zachować kontrolę nad kluczowymi procesami i stopniowo przenosić firmę do środowiska, które może rozwijać się wraz z jej potrzebami.
