Skąd wzięły się manekiny wystawowe?
Manekiny wystawowe są stosunkowo młodym członkiem „rodziny” manekinów. Podobizny ludzkie w naturalnej wielkości są znane od starożytności, nie tylko w postaci rzeźb. Czasem pełniły funkcje rytualne, a czasem użytkowe. Dedalowi, który razem z Ikarem uciekł z Labiryntu na własnoręcznie wykonanych skrzydłach przypisywano także skonstruowanie ożywionych manekinów, które dziś nazwalibyśmy robotami. Manekiny od dawna traktowano jako praktyczne modele człowieka, ale pobudzały także wyobraźnię artystów, pisarzy i filmowców.
Manekiny wystawowe oraz krawieckie w znanej nam postaci pojawiły się w podobnym czasie, w XIX-wiecznej Francji. Wtedy zaczęto produkować modele z papier-mâché, które od razu dobrze przyjęły się w paryskich butikach. Wcześniej stosowano manekiny z wikliny i drutu, a pierwowzorem pełnowymiarowych manekinów były lalki, na których kupcy prezentowali próbki swoich materiałów.
Współczesne manekiny wystawowe
Jak widać, manekiny przebyły długą drogę, by osiągnąć znaną nam dziś postać. Współczesne manekiny sklepowe są najczęściej wykonane z włókna szklanego lub wysokiej jakości tworzyw sztucznych, a czasem także z drewna – można je porównać np. tu: https://sklep.moremannequins.pl/. Różnią się także kształtem i sposobem wykonania – podobnie jak ubrania, manekiny zmieniają się razem z modą i oczekiwaniami klientów. Najczęściej spotykane manekiny są albo realistyczne, albo abstrakcyjne. Dawniej manekiny ukazywały wyłącznie dominujący kanon idealnej sylwetki. Obecnie można spotkać się z manekinami ukazującymi zarówno wysportowane postacie, jak i wyglądające jak przeciętny człowiek, a także w większych rozmiarach. Uwzględnianie takich manekinów na wystawie jest przez wiele sklepów traktowane jako swego rodzaju manifest otwartości na potrzeby różnych klientów.
